Trzeciego grudnia 2006 roku, męska reprezentacja Polski pod wodzą Raula Lozano, zdobyła wicemistrzostwo świata. Jak wyglądała droga naszych siatkarzy do historycznego sukcesu na japońskim mundialu, od którego mija dziś 12 lat? Przypominamy!

Na japońskim mundialu w 2006 roku, reprezentacja Polski wystąpiła w następującym składzie: Michał Winiarski, Piotr Gruszka, Daniel Pliński, Paweł Zagumny, Wojciech Grzyb, Łukasz Żygadło, Mariusz Wlazły, Łukasz Żygadło, Grzegorz Szymański, Sebastian Świderski, Piotr Gacek i Michał Bąkiewicz. Co ciekawe z ówczesnego teamu, nadal aktywnych zawodowo jest trzech zawodników. Mowa tu o Łukaszu Żygalde (Stocznia Szczecin), Wojciechu Grzybie (Trefl Gdańsk) oraz Mariuszu Wlazłym (PGE Skra). Pozostali wicemistrzowie świata zakończyli swoje sportowe kariery i teraz realizują się jako trenerzy, czy prezesi klubów.

*Faza Grupowa*

Podopieczni Raula Lozano zmagania na japońskim turnieju rozpoczęli od pięciu spotkań z  reprezentacjami: Argentyny, Chin, Egiptu, Japonii i Portoryko. Oto jak wyglądała ich droga w grupie A:

17 listopada 2006 roku:

POLSKA – CHINY 3:0 (25:21,25:20, 25:21)

18 listopada 2006 roku:

Argentyna – Polska 0:3 (21:25, 22:25, 22:25)

19 listopada 2006 roku:

Polska – Egipt 3:0 (25:13, 25:19, 26:24)

21 listopada 2006 roku:

Portoryko – Polska 0:3 (22:25, 22:25, 23:25)

21 listopada 2006 roku:

Polska – Japonia 3:0 (25:18, 25:21, 25:23)

Polscy siatkarze zakończyli I rundę turnieju, na pierwszym miejscu w Grupie A – zachowując komplet zwycięstw i 10 punktów (co daje 2 oczka za każdą wygraną).

*II Runda*

Z 24 reprezentacji, które wzięły udział w mistrzostwach do drugiej części turnieju awansowało 16 (po cztery z każdej grupy). Polska reprezentacja trafiła do grupy E, która powstała z połączenia grup A i D. W wyniku czego, podopiecznym Rauzla Lozano przyszło się ponownie mierzyć z Argentyną, Japonią i Portoryko, a ponadto z Rosją, Serbią i Czarogórą, Kanadą oraz Tunezją.

25 listopada 2006 roku:

Polska – Tunezja 3:0 (25:22, 25:18, 25:23)

26 listopada 2006 roku:

Polska – Kanada 3:0 (25:21, 25:17, 25:17)

28 listopada 2006 roku:

Polska – Rosja 3:2 (19:25, 19:25, 25:22, 25:20, 15:11)

Do meczu z Rosjanami, polscy siatkarze szli w turnieju jak burza, ale chyba dopiero to pamiętne spotkanie (w którym przegrywaliśmy 0:2!) w pełni scementowało ekipę Raula Lozano.

29 listopada 2006 roku:

Polska – Serbia i Czarnogóra 3:0 (28:26, 25:19, 25:19)

*PÓŁFINAŁ*

O medale na japońskim mundialu walczyły ostatecznie cztery najlepsze ekipy: Polska, Serbia i Czarnogóra z grupy E oraz Brazylia, Bułgaria z grupy F.

Polskiej reprezentacji przyszło grać z Bułgarami, których ostatecznie udało się nam pokonać po zaciętym, blisko dwugodzinnym spotkaniu. Dodatkowej dramaturgii do meczu dodał libero polskiej drużyny – Piotr Gacek, który na początku czwartego seta skręcił staw skokowy i został zmieniony przez Michała Bąkiewicza (słynna akcja z wycinaniem numerka i kamizelką 😉 )

Nieco łatwiejszą przeprawę przez półfinał mieli Canarinhos, którzy na wygranie z Serbią i Czarnogórą potrzebowali nieco ponad półtoragodzinny gry.

2 grudnia 2006 roku:

Polska – Bułgaria 3:1 (25:20, 26:28, 25:23, 25:23)

*FINAŁ*

Mecz o złoty medal Mistrzostw Świata pomiędzy Brazylią, a Polską miał miejsce 12 lat temu – 3 grudnia 2006 roku. 

Canarinhos odnieśli zwycięstwo w godzinę z hakiem i dosłownie zmietli naszą drużynę z parkietu, ale powiedzmy sobie szczerze, był to czas wielkiej dominacji Brazylii na świecie i już sam awans do finału był dla naszej reprezentacji wielkim sukcesem – krokiem milowym w historii polskiej siatkówki.

Polska – Brazylia 0:3 (12:25, 22:25, 17:25)

*Piękny gest polskich siatkarzy*

Polscy siatkarze zaprezentowali się na podium w koszulce z numerem 16 – tym samym, z którym w reprezentacji grał ś.p. Arkadiusz Gołaś – świetnie zapowiadający się środkowy, o niebotycznym zasięgu,  który zginął w wypadku samochodowym 16 września 2005 roku, podczas podroży do Włoch, gdzie miał grać sezon w klubie Lube Banci Maceraty (obecnie Cucine Lube Civitanova – przyp. red.).

Autor: Agnieszka Samojedna

Źródło: Informacja własna / fot. FIVB