Polscy plażowicze kończą rok 2019 z 9 medalami na arenie międzynarodowej. Zdobytych krążków mogłoby być zdecydowanie więcej, gdyby naszym reprezentantom nie przyszło się mierzyć z kontuzjami. Mimo wszystko to był kolejny dobry rok polskich plażowiczów. W nadchodzącym, olimpijskim roku, wszystkim naszym parom życzymy dużo zdrowia! Jeżeli ono będzie to o dobry rezultat nie będziemy musieli się martwić.

Trzy medale Fijałka i Bryla

Grzegorz Fijałek i Michał Bryl swój pierwszy srebrny medal na arenie międzynarodowej zdobyli w 2018 roku. Miało to miejsce na prestiżowym, bo aż 5 – gwiazdkowym turnieju w Wiedniu, zaliczanego do cyklu Major Series. Już na początku 2019 roku, Fijałek z Brylem mieli szansę dołożyć do swojej kolekcji kolejny krążek. Polski duet szedł jak burza w 4-gwiazdkowym turnieju w Doha aż do półfinału. W nim już niestety przegrał po tie-breaku z Chilijczykami Grimalt/Grimalt. W meczu o brąz ulegli 0:2 Hiszpanom Herrera/Gavira.

Lepszy występ Fijałek z Brylem zanotowali w maju, podczas 4-gwiazdkowego World Touru w Itapema. Wówczas Polaków pokonał dopiero w wielkim finale norweski duet Mol/Sorum.

Szczęścia Fijałkowi i Brylowi zabrakło podczas światowego mundialu oraz na Mistrzostwach Europy. Tą pierwszą imprezę, która rozgrywana była w lipcu w Hamburgu polska para zakończyła na 1/8 całych rozgrywek. Natomiast w sierpniowych mistrzostwach Starego Kontynentu, Fijałek z Brylem szli jak burza i mieli wielkie szansę na grę w strefie medalowej. Niestety ich plany pokrzyżowała kontuzja…

Do końca sezonu Grzegorz z Michałem sięgnęli jeszcze po dwa brązowe medale. Oba wywalczyli mocno obsadzonych turniejach w Ostrawie (4*) i Wiedniu (5*).

Dobry znak przed World Tour Finals

Przed finałem finałów Pucharu Świata,Grzegorz Fijałek z Michałem Brylem zdobyli w Toruniu w efektownym stylu mistrzostwo Polski.

Ten sukces mógł wszystkich kibiców napawać optymizmem przed finałami World Tour Finals, które odbywały się w Rzymie kilka dni po toruńskiej imprezie. Niestety podczas włoskiego turnieju, nasza eksportowa para ponownie musiała się zmagać z problemami zdrowotnymi. Te ostatecznie wyeliminowały ich z rozgrywek po rozegraniu pierwszego grupowego spotkania.

Dziewczyny lubią… SREBRO!

Początek sezonu w wykonaniu Kingi Wojtasik i Katarzyny Kociołek nie był zbyt udany. Polskie siatkarki notowały w Pucharze Świata dalsze lokaty, nie wyszedł im również występ na Mistrzostwach Świata. Wojtasik i Kociołek zmieniły po tej imprezie trenera i wyciągnęły wnioski ze wcześniejszych porażek. Zaowocowało to wszystko srebrnym medalem Mistrzostw Europy, wywalczonym w Moskiwie zaledwie dwa tygodnie po słabym występie w Hamburgu. Medal tym cenny, że Polki zdobyły go po trudnej przeprawie (i rozegraniu aż 4 tie-breaków!).

I znowu kontuzja…

Po zdobyciu wicemistrzostwa Starego Kontynentu, Wojtasik i Kociołek przyjechały do Torunia, by obronić mistrzostwo Polski wywalczone rok wcześniej. Polskie siatkarki zawitały w Grodzie Kopernika, ale do rozgrywek nie przystąpiły z powodu kontuzji kolana Wojtasik.

Po spokojnych treningach w Toruniu, przyszedł w końcu czas na World Tour Finals. Włoski turniej nie przyniósł jednak Polkom szczęścia, bo odpadły one z niego już po 2 rundzie kwalifikacji.

Biletu do Tokio nadal brak

Dwa tygodnie po rozegraniu ostatniego spotkania w Rzymie, Kociołek i Wojtasik grały już grupowe mecze w ramach olimpijskich kwalifikacji. W tej części chińskiego turnieju Polki uległy: Holenderkom (0:2), po zaciętym spotkaniu Australijkom (1:2) i niestety tym samym szybko zakończyły swój udział w walce o przepustkę do Tokio…

Historyczny turniej w Malborku

1-gwiazdkowy World Tour w Malborku zapamiętamy na długo! Turniej rozgrywany w okolicy zamku, piękna pogoda, ponad tysiąc kibiców na trybunach, cudowna atmosfera i przede wszystkim bardzo dobra gra polskich par, która zaowocowała aż dwoma medalami dla Polski: złotem Michała Kądzioły i Marcina Ociepskiego oraz brązem Mariusza Prudla i Mikołaja Miszczuka. Warto dodać, że tuż za podium uplasował się trzeci biało-czerwony duet: Martin Chiniewicz/Michał Korycki.

Zmienne szczęście Rudola i Szałankiewicza

Maciej Rudol i Jakub Szałankiewicz, rok 2019 rozpoczęli podobnie jak Wojtasik i Kociołek – od serii odległych lokat w Pucharze Świata. Przełamanie naszej eksportowej pary miało miejsce dopiero w maju. Polscy siatkarze wygrali wówczas 2-gwiazdkowy turniej Aydin Masters. Po sukcesie w Turcji, Maciej i Jakub zdobyli jeszcze wicemistrzostwo Polski, ale do końca roku na Pucharze Świata medalu już nie zdobyli.

Dwa medale Janiaka

Aż dwa medale do tegorocznego dorobku polskich plażowiczów dołożył Piotr Janiak. Najpierw w sierpniu występując w parze z Piotrem Ilewiczem, zdobył on brąz w Omenie

.Natomiast trzy miesiące później w Katarze, Janiak wspólnie z Jędrzejem Brożyniakiem wygrali 1-gwiazdkowy turniej Aspire Beach Volleyball Cup.

Plaga kontuzji Kantora i Łosiaka

„A miało być tak pięknie..” jak śpiewa Happysad i faktycznie w latach 2017- 2018 było pięknie. Nawet bardzo pięknie. Nasza eksportowa para Piotr Kantor i Bartosz Łosiak, zdobyła w tamtym okresie kilkanaście medali Pucharu Świata, dwukrotnie triumfowała też w Mistrzostwach Polski.

„Miało nie wiać w oczy nam”. a niestety wiało i to sporo…. Nie zwiastował tego początek sezonu, który Kanty z Łosiakiem rozpoczęli od 5 miejsc w Hadze i Katarze oraz 9 lokaty w Xiamen w Chinach.

Później Polacy udali się do Brazylii i w 4-gwiazdkowym turnieju Itapema szli jak burza, aż do półfinału. W nim kontuzji śródstopia nabawił się Bartek. Uraz okazał się na tyle poważny, że nasza para nie była w stanie nazajutrz powalczyć nawet o brąz.

Od tego wydarzenia do Mistrzostw Świata w Hamburgu pozostało 6 tygodni. Rozpoczęła się więc rehabilitacja i walka z czasem, by Bartek był w stanie zdążyć wrócić na światowy mundial. Ostatecznie ta sztuka się udała, ale biorąc pod uwagę fakt, iż Łosiek zaczął skakać zaledwie kilka dni przed docelową imprezą, forma naszej pary w Hamburgu nie była taka jakiej by oczekiwali. Sił wystarczyło na 3 wygrane spotkań, co dało im w efekcie odległe 17 miejsce.

„I ociekać szczęściem”* Tego szczęścia polskiej parze zabrakło szczególnie na Mistrzostwach Europy w Moskwie i podczas World Tour Finals. W tej pierwszej imprezie Kantor z Łosiokiem dotarli do półfinału. Grali w nim przeciwko Norwegom – Mol/Sorum. Było już 1:0 i 16:15 dla Polaków. Serwował Piotr Kantor. Po wykonaniu zagrywki reprezentant Polski źle wylądował i jego lewa noga wygięła się nienaturalnie w kostce.

Mimo urazu, polska para kontynuowała mecz, ale przez osłabienie Kantora nie dała ona rady sprostać wymaganiom młodych Norwegów. Nie dość, że mecz został przegrany 1:2, to jeszcze okazało się, że uraz Piotra okazał się na tyle poważny, że nasi siatkarze zdecydowali się wycofać z dalszego udziału w Euro.

Kolejne czarne chmury zgromadziły się nad naszą eksportową parą podczas World Tour Finals. W pierwszym secie pierwszego meczu grupowego, palec u ręki uszkodził Bartosz Łosiak. Polacy ponownie dograli mecz. Kolejny wygrali i awansowali z grupy. Niestety przegrali potem z Katarczykami – Cherif/Ahmed i zakończyli swój udział w Rzymie na 1 Rundzie.

Pod koniec września Kantor z Łosiakiem zagrali jeszcze w Haiyang. Turniej kwalifikacyjny do Tokio, polska para rozpoczęła od wyszarpanego (2:1) zwycięstwa z Chilijczykami Grimalt/Grimalt oraz porażki (0:2) z Czechami – Perusic/Schweiner.

W drugiej fazie chińskiego turnieju, Kanty z Łosiakiem przegrali po tie-breku z Łotyszami – Plavins/Tocs a także wygrali z Hiszpanami Herrera/Gavira. Jedna porażka i jedno zwycięstwo dało im awans do kolejnej rundy kwalifikacji.

Tu wygrali ze Szwajcarami, ale przegrali z Włochami i Rosjanami. W efekcie tego zajęci w Haiyang 5 miejsce a to na kwalifikację do Tokio nie wystarczyło.

---

*Piosenka zespołu Happysad „Wszystko jedno”

Autor: Agnieszka Samojedna / główne fot. Proskos